Aparat fotograficzny - Historia, budowa

Aparat fotograficzny to w swych podstawach po prostu pudełko z otworem przez który wpada światło tworzące obraz na tylnej ściance owego pudełka. zasada działania camera obscura Ta podstawowa budowa nie zmieniła się od czasów pierwszych konstrukcji które można by nazwać prekursorami dzisiejszego aparatu fotograficznego, czyli od czasów Camera obscura (Camera obscura z łac. ciemna komnata), zwanej także kamerą otworkową.

Dzisiaj jednak otworek zastąpiony jest skomplikowanymi układami precyzyjnych soczewek, a na tylnej ściance jest umieszczona błona światłoczuła lub częściej elektroniczny przetwornik obrazu. Historia Camera Obscura sięga czasów starożytnej Grecji, gdzie Euklides w swojej Optyce opisywał prostoliniowe rozchodzenie się światła i możliwość powstawania obrazu po przejściu promieni słonecznych przez niewielki otwór. Obserwacje prowadzone z użyciem tego prostego instrumentu optycznego były prowadzone przez starożytnych Chińczyków, Greków i Arabów. Jednak pierwszy znany nam naukowy opis ciemni optycznej znajduje sie w rękopisach (pochodzących najprawdopodobniej z 1020 roku) arabskiego matematyka Alhazena (Hasana) z Basry. W dobie Renesansu urządzeniem tym chętnie posługiwali się artyści jako, że pomagało przy odwzorowaniu perspektywy. Camera obscura lub też aparat otworkowy bywa do dzisiaj wykorzystywana w fotografii artystycznej do uzyskiwania niezwykle „miękkich” zdjęć.
W 1777r Carl Wilhelm Scheele odkrył, że chlorek srebrowy który rozpuszcza sie w wodzie po naświetleniu zmienia się w zredukowane metaliczne srebro nierozpuszczalne w wodzie.
Wszystkie filmy i papiery czarno-białe działają właśnie na tej zasadzie, w kolorowych są zastosowane inne związki chemiczne ale zasada jest podobna. W 1802 roku Thomas Wedgwood i Humphry Davy wykonali papier światłoczuły nasączony azotanem srebrowym. Pierwszy obraz fotograficzny utworzył w roku 1826 Francuz Joseph Nicephore Niepce odtworzył obraz ukazujący widok z okna jego pracowni. Joseph Niepce ochrzcił swe dzieło i technikę, którą zastosował, mianem heliografii, czyli "obrazu namalowanego światłem słonecznym". Początkowo obraz trzeba było naświetlać bardzo długo, czasem kilka godzin dopiero opracowanie przez wspólnika Niepce,a o nazwisku Louis Jacąues Mande Daguerre techniki rtęciowej skróciło ten czas do minut. Joseph Niepce zmarł w 1833 roku, natomiast Pan Daguerre dopracował metodę uzyskiwania i utrwalania obrazu fotograficznego zagarniając przy okazji całą sławę dla siebie (Początkowo fotografię zwano dagerotypią). Prezentacja dagerotypu nastąpiła 9 stycznia 1839 roku. Patent został zakupiony przez rząd francuski, który 19 sierpnia tego samego roku ogłosił wynalazek jako "wolny dla całego świata".
W 1855 - Clark Maxwell odkrył zasady fotografii barwnej (teorię), tworząc podwaliny do powstania i rozwoju takiej fotografii.
W 1888 roku zakłady George Eastmana (Eastman Dry Plate Company) rozpoczeły produkcje pierwszego na świecie aparatu na błonę zwojową sprzedawanego pod nazwą Kodak. (Popularność tego pierwszego aparatu sprawiła, że do nazwy firmy dodano słowo Kodak.)
W 1891 Thomas A. Edison opracował perforowaną błonę zwojową o szerokości 35 mm jako błoną filmową która później stała się standardem w tzw. „Aparatach małoobrazkowych”. 1914 - Oskar Barnack skonstruował prototyp aparatu fotograficznego na perforowaną błonę szerokości 35 mm. Jedenaście lat później w 1925 roku firma Leitz w oparciu o prototyp Barnacka rozpoczyęła przemysłową produkcję znakomitego aparatu na błonę filmową perforowaną o wielkości klatki 24 x 36 mm pod nazwą Leica – aparaty Leica do dzisiaj uważane są za wzór precyzji.
W roku 1928 powstał pierwszy aparat z lustrem stałym (tzw. Lustrzanka), jest to dwuobiektywowy Roleiflex (6 x 6 cm), w 1933 roku firma Ihagee wyprodukowała pierwszą jednoobiektywowa lustrzankę (lustro podnoszone automatycznie na czas naświetlania błony) o nazwie Exakta (4,5 x 6 cm), 1935 rok - Sony "Mavica" 1981 r firma Kodak wprowadza do sprzedaży pierwszy film barwny. Prototyp pierwszego aparatu elektronicznego to również dzieło firmy Kodak z 1976 roku. Pierwszy elektroniczny aparat do powszechnego użytku który zapisywał obraz na nośnikach magnetycznych zaprezentowała firma Sony na Photokinie w roku 1981. Aparat nazwano Mavica. Był on „pierwszą jaskółką” zapowiadającą nadejście ery aparatów cyfrowych.

Sony "Mavica" 1981r

Podstawowe części składowe wszystkich typów aparatów

obiektyw fotograficzny
migawka
korpus światłoszczelny
układ celowniczy
element przechwytywania i zapisu obrazu (dawniej film światłoczuły dziś przetworniki CCD/CMOS
elementy dodatkowe:
gniazdo synchronizacji lampy błyskowej
lampa błyskowa
dalmierz
światłomierz
samowyzwalacz

Podział aparatów fotograficznych

Według technologii:
aparat klasyczny
aparat cyfrowy

Według budowy:
aparat przeziernikowy
aparat skrzynkowy
aparat mieszkowy
aparat dalmierzowy
lustrzanka
lustrzanka jednoobiektywowa
lustrzanka dwuobiektywowa
aparat studyjny
lotniczy aparat fotograficzny

Według wielkości klatki filmu:
małoobrazkowe – 24 x 36 mm
aparat średnioformatowy – 4,5x6, 6x6, 6x9 (6x7, 6x8) cm
aparat wielkoformatowy – od 4x5 cala